Tak tau camne nak cakap...bukanye nak complaint tapi kadang-kadang rasa sedih dengan sesetengah adik-adik fresh graduate skang ni...Daripada apa yang aku penah experience diaorang ni kurang confident dan kadang-kadang wat keje tak gunakan common sense..contoh fax surat sebelum sign...bole ke trima wat silap camtu? Kalau kita wat surat cinta kat pakwe kita pun ada signature walaupun satu dua huruf...inikan pulak surat formal yang nak kena anto...Pening aku dibuatnye...sedih pun ada :-(
Kira skang ni aku ngan lagi sorang sahabatku ditugaskan tuk nak train budak fresh graduate kat opis. Bagi aku, ni bukan first time...sebab kat company lama dulu memang selalu amik budak-budak fresh graduate sebagai trainee. ..so kira ada la pengalaman sikit-sikit...macam-macam ragam ada...
Rasanye nak train atau nak share knowledge tu takde masalah..tapi yang jadi susahnye bila orang yang di train tu tak fokus dan tak tau sebenonye apa yang dia nak buat...lagi satu tak tau tak nak bertanya.
Aku rasa korang yang sebaya ngan aku skang mesti dah melalui zaman-zaman mula-mula nak cari dan keje kat tempat baru kan...Masa interview takut, nak terkucil, nak terbuang sume ada...bila dah dapat keje plak nak kena sesuaikan diri dengan environment baru...ngan senior-senior kat tempat keja...ngan bos etc. Kita sume dah dan akan melalui sume tu kalau keja makan gaji ni...
Tapi aku rasa apa yang akan membezakan kita dengan orang lain ialah keinginan untuk belajar dan macam mana nak make sure apa yang diajar tu lekat kat dalam kepala...lagi satu inisiatif. Sebab kalau kita asyik harap orang nak spoon feed kita susah la...kena ada inisiatif sendiri dan buat nota apa yang senior /superior ajar tu...Aku bukan la nak memandai tapi ni sume based on experience..sebab aku sampai skang pun masih amalkan buku "Things To Do" just nak make sure keja seharian kat opis jalan smoothly..Ye la kita kan manusia..kadang-kadang lupa..so nak elakkan lupa bila dah dapat tugasan dari bos tu aku buat la list apa yang aku nak kena buat pada hari tu setiap ari sebelum mulakan keja..senang sikit nak track mana keja yang dah buat, belum buat akan buat...
Apa yang aku tengok...ada kawan-kawan aku yang qualification nye tak seberapa tapi disebabkan pengalaman keje dari bawah, rajin nak belajar..so orang-orang camni jauh lebih baik berbanding orang yang ada degree..Bukan sume degree holder tu tak leh buat keje...mungkin ada segelintir la yang macam tu...
Bos aku pun ada gak share ngan aku pasal interview session dia ngan budak degree yang C.G.P.A nye gempak (3.8 tak silap bos aku cakap)...tapi bila conduct interview in English..tak leh nak communicate langsung dalam bahsaa inggeris..Memang sedih bila aku dengar sebab ini bangsa kita....bangsa Melayu..Aku pun budak kampung yang dulu tak penah langsung cakap sepatah haram bahasa inggeris...penah kena ketawa ngan orang cakap bahasa inggeris bertabur..Tapi aku tak kira...cuba gak blaja cakap sorang-sorang depan cermin (nak cakap ngan nenek aku dia pun tak pandai so kena la blaja sendiri), guna kamus, tengok citer-citer bahasa inggeris...sampai la reti cakap walaupun tak de la slang macam anak-anak orang-orang loaded tu kan...tapi Alhamdullillah mampu la nak communicate.
Aku harap la sangat-sangat adik-adik kat luar tu yang baru nak carik keje, cari la confident dalam diri, blaja kuasai bahasa inggeris sebab skang ni bahasa inggeris dah jadi common...Kalau tak kita tertinggal ngan bangsa lain yang jauh lebih kat depan dari kita. Last but not least aku pun nak ingatkan diri sendiri..jangan berhenti blaja sebab aku yakin setiap ari kita mesti blaja benda yang baru dalam hidup kita...tak kira la dari anak-anak kita, kawan-kawan yang lebih muda dari kita, adik-adik kita, mak, ayah and whoever who touches our life everyday..
Kira skang ni aku ngan lagi sorang sahabatku ditugaskan tuk nak train budak fresh graduate kat opis. Bagi aku, ni bukan first time...sebab kat company lama dulu memang selalu amik budak-budak fresh graduate sebagai trainee. ..so kira ada la pengalaman sikit-sikit...macam-macam ragam ada...
Rasanye nak train atau nak share knowledge tu takde masalah..tapi yang jadi susahnye bila orang yang di train tu tak fokus dan tak tau sebenonye apa yang dia nak buat...lagi satu tak tau tak nak bertanya.
Aku rasa korang yang sebaya ngan aku skang mesti dah melalui zaman-zaman mula-mula nak cari dan keje kat tempat baru kan...Masa interview takut, nak terkucil, nak terbuang sume ada...bila dah dapat keje plak nak kena sesuaikan diri dengan environment baru...ngan senior-senior kat tempat keja...ngan bos etc. Kita sume dah dan akan melalui sume tu kalau keja makan gaji ni...
Tapi aku rasa apa yang akan membezakan kita dengan orang lain ialah keinginan untuk belajar dan macam mana nak make sure apa yang diajar tu lekat kat dalam kepala...lagi satu inisiatif. Sebab kalau kita asyik harap orang nak spoon feed kita susah la...kena ada inisiatif sendiri dan buat nota apa yang senior /superior ajar tu...Aku bukan la nak memandai tapi ni sume based on experience..sebab aku sampai skang pun masih amalkan buku "Things To Do" just nak make sure keja seharian kat opis jalan smoothly..Ye la kita kan manusia..kadang-kadang lupa..so nak elakkan lupa bila dah dapat tugasan dari bos tu aku buat la list apa yang aku nak kena buat pada hari tu setiap ari sebelum mulakan keja..senang sikit nak track mana keja yang dah buat, belum buat akan buat...
Apa yang aku tengok...ada kawan-kawan aku yang qualification nye tak seberapa tapi disebabkan pengalaman keje dari bawah, rajin nak belajar..so orang-orang camni jauh lebih baik berbanding orang yang ada degree..Bukan sume degree holder tu tak leh buat keje...mungkin ada segelintir la yang macam tu...
Bos aku pun ada gak share ngan aku pasal interview session dia ngan budak degree yang C.G.P.A nye gempak (3.8 tak silap bos aku cakap)...tapi bila conduct interview in English..tak leh nak communicate langsung dalam bahsaa inggeris..Memang sedih bila aku dengar sebab ini bangsa kita....bangsa Melayu..Aku pun budak kampung yang dulu tak penah langsung cakap sepatah haram bahasa inggeris...penah kena ketawa ngan orang cakap bahasa inggeris bertabur..Tapi aku tak kira...cuba gak blaja cakap sorang-sorang depan cermin (nak cakap ngan nenek aku dia pun tak pandai so kena la blaja sendiri), guna kamus, tengok citer-citer bahasa inggeris...sampai la reti cakap walaupun tak de la slang macam anak-anak orang-orang loaded tu kan...tapi Alhamdullillah mampu la nak communicate.
Aku harap la sangat-sangat adik-adik kat luar tu yang baru nak carik keje, cari la confident dalam diri, blaja kuasai bahasa inggeris sebab skang ni bahasa inggeris dah jadi common...Kalau tak kita tertinggal ngan bangsa lain yang jauh lebih kat depan dari kita. Last but not least aku pun nak ingatkan diri sendiri..jangan berhenti blaja sebab aku yakin setiap ari kita mesti blaja benda yang baru dalam hidup kita...tak kira la dari anak-anak kita, kawan-kawan yang lebih muda dari kita, adik-adik kita, mak, ayah and whoever who touches our life everyday..
2 comments:
Rena..kak mah setuju ngan pendapat rena! bdk2 sekarang semua nak senang jer, dh kena sepak terajang sana sini baru depa tau! dh lah bodoh, sombong pulak tak nak bertanya..keje tak guna common sense, tak proactive, time mgmt jgn hrp lah.
Sowi byk pulak kak mah membebel..
tu la kak mah...kecian ngan diaorg sebenonye...tp klu kita bbriya2 nk tolong diaorg...yg diaorg x nk tolong diri sndri apa kes kan??? payah la..
Post a Comment